۱۰:۲۷:۴۸ - جمعه ۱۸ خرداد ۱۳۹۷
داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
وحدت کلمه یا کلمه تفرقه
وحدت کلمه یا کلمهٔ تفرقه این روزها هنوز در هوای حماسهٔ آزادسازی خرمشهر نفس می کشم و به این می اندیشم که چگونه “خدا خرمشهر را آزاد کرد”. طرفه اینکه این جمله اساساً بر زبان بنیان گذار جمهوری اسلامی جاری نشد و صد البته چنین مضمونی در اطلاعیه صادره از ایشان وجود داشت؛ امام خمینی […]

وحدت کلمه یا کلمهٔ تفرقه
این روزها هنوز در هوای حماسهٔ آزادسازی خرمشهر نفس می کشم و به این می اندیشم که چگونه “خدا خرمشهر را آزاد کرد”. طرفه اینکه این جمله اساساً بر زبان بنیان گذار جمهوری اسلامی جاری نشد و صد البته چنین مضمونی در اطلاعیه صادره از ایشان وجود داشت؛ امام خمینی در اطلاعیه صادره در همان روز سوم خرداد سال ۶۱ ارتش و سپاه و بسیج را برحذر داشتند از اینکه مدعی آزادسازی خرمشهر شوند و تأکید کردند که این کار خدا بوده است: ” …. با تشکر از تلگرافاتی که در فتح خرمشهر به اینجانب رسیده است….. اینجانب با یقین به آنکه ما النصر الا من عندالله از فرزندان اسلام و قوای سلحشور مسلح ….. تشکر می کنم ….. آنان به آرم مارمیت اذ رمیت و لکن الله رمی مفتخرند ….. و هان ای فرزندان قرآن کریم و نیروهای ارتشی، سپاهی، بسیجی، ژاندارمری، شهربانی و کمیته ها و عشایر و نیروهای مردمی داوطلب و ملت عزیز، هشیار باشید که پیروزی هرچند عظیم و حیرت انگیز است، شما را از یاد خداوند که نصر و فتح در دست اوست غافل نکند و غرور فتح، شما را به خود جلب نکند …. “. برخی با عنایت به مشی عارفانهٔ ایشان آنرا نسبت دادند به این اعتقاد که همه چیز دست خدا و همهٔ قدرت ها از اوست. بدون اینکه مشی عارفانهٔ ایشان را از نظر دور بدارم به وجه دیگری از سلوک سیاسی و اجتماعی ایشان اشاره می کنم. آنروزها چیزی که بسیار برزبان ایشان جاری می شد، وحدت کلمه و وحدت همهٔ اقشار ملت بود. وحدت، آن گونه که ایشان خواست وعمل کرد، این بود که نیروها با داشتن ویژگی های مختص به خود همه رو به یک مقصد حرکت کنند؛ برخلاف این رویه که امروز جز به حذف دیگری و اسکات او باوری ندارند. خرمشهر آزاد شد چون همه با هم بودند و خدا هم با همه است: یدالله مع الجماعه. این معنا از سوی پیامبر اعظم در نهج الفصاحه و در میزان الحکمه به صورت های: “یدالله علی الجماعه” و “یدالله مع الجماعه” و “علیکم بالجماعه و ایاکم والفرقه” و “الجماعه رحمه والفرقه عذاب” نقل شده است و از امیرالمؤمنین در خطبه ۱۲۷ نهج البلاغه به هردو صورت نقل شده است. گفته اند که علی الجماعه یعنی دست محبت و رحمت خدا برسر مردم است و مع الجماعه یعنی دست یاری و امداد خدا با مردم است.
امسال سوم خرداد قرین شده است با صف بندی- به قول حسین موسویان – مربع شوم امریکا، اسرائیل، سعودی، امارات علیه ایران. سعودی و امارات برای ترسیم نقشهٔ نفوذ ایران در منطقه لابی می کنند و اسرائیل می کوشد با حملات ایذایی پای ایران را به درگیری نظامی بکشاند تا امریکا بلادرنگ وارد معرکه شود و با تشبث به هر دروغی – اگرچه بزرگ – کار را یکسره کند و این زمان ما چه می کنیم؟ مشغول تخریب و از میدان به در کردن دیگری هستیم؛ زنهار که این وحدت کلمه نیست، کلمهٔ تفرقه است. ما نه تنها در داخل کشور کلیهٔ نیروها را بسیج نمی کنیم که گروه گروه جاسوس دستگیر می کنیم و آنوقت کامیون کامیون اسناد سری از دل تهران ربوده می شود و نتانیاهو در یک نمایش رسانه ای با نشان دادن اسناد ربوده شده به طرح ” آماد ” تحت سرپرستی محسن فخری زاده اشاره می کند مبنی بر اینکه ایران به دنبال سلاح هسته ای بوده است؛ دو ماه قبل از آن در۲۱ اسفند ۹۶ نشریه جوان در مطلبی با عنوان: ” آماد اسم رمز اتهام افکنی علیه برنامهٔ موشکی ایران ” نوشته بود : ” می توان حدس زد دور جدید فشارها هم به این اسناد به عنوان سابقه ای از تلاش ایران برای تجهیز موشک های بالستیک به کلاهک های اتمی استناد شود ” . العجب کل العجب! بماند که پس از بازداشت فعالان محیط زیست به اتهام جاسوسی اختلاف نظر میان مقامات ایران بر سر این اتهام بالا گرفته است.
در خارج از کشور هم، در حالیکه حتی ابوالحسن بنی صدر به اپوزیسیون برانداز، که به اقدامات امریکا روی خوش نشان می دهد، حمله کرده و اردشیر زاهدی با پرداخت هزینهٔ رپرتاژ- آگهی مقاله ای علیه رویکرد دولت ترامپ در خروج از برجام و دفاع از تمامیت ارضی ایران در روزنامهٔ نیویورک تایمز منتشر کرده است، نسبت به پتانسیل جمعیت هموطنان نخبهٔ خود بی اعتناییم و از اساس در استفاده از دیپلماسی عمومی و لابی گری بین المللی کم کاری می کنیم. حسین موسویان، که روزگاری از اوج عزت مذاکره کنندهٔ ارشد هسته ای به حضیض ذلت اتهام جاسوسی فروکشانیده شد، و آنچه براو رفت مصداق بارز برباد دادن میراث وحدت آفرین امام المجدد است، می گوید دولت سعودی شش میلیون دلار به یک مؤسسهٔ لابی گر امریکایی داده است تا پنج صفحه تحلیل آکنده از رطب و یابس برای دولت نومحافظه کار و سوداگر ترامپ تهیه و خطر ایران را در منطقه بزرگنمایی کند.
دو سال مذاکرهٔ پیچیده در موضوع فعالیت های هسته ای ایران در جریان بوده آنوقت علی اکبر ولایتی امروز می گوید که بدتر از معاهدهٔ ترکمان چای است؛ چرا نسخهٔ فارسی ندارد! خوب همانروز می گفتید. چرا حالا؟ با همین یک نسخه امریکا ادعا می کرد روح برجام رعایت نشده است چه رسد به اینکه نسخهٔ دیگری هم در کار می بود و دیدیم عاقبت کرد آنچه کرد. این شاهکار دیپلماسی دکتر ظریف است و مایهٔ افتخار، نه نقطه ضعف و مایهٔ شرمساری. دکتر ظریف در سال ۶۷ موضع دوپهلوی ایران راجع به قطعنامهٔ ۵۹۸ را با کاربرد اصطلاح in position of ” به مثابه ” پذیرش آن اعلام کرد و شورای امنیت هم پذیرفت؛ همین دقایق و ظرایف است که رقیب را وادار به تحسین او کرده و می کند؛ دیروز هنری کیسینجر و امروز دونالد ترامپ. به کجا می رویم؟ چه شد که در اوج حملات موشکی دشمن بعثی دو گلوله توپ هم به سوی سرزمین عراق پرتاب نشد مبادا غیرنظامیان آسیب ببینند؛ آن قدرت عظیم معنوی حاصل چه بود؟ بدون تردید وضع معیشتی و سطح رفاه مردم در سالهای دفاع مقدس نازل تر از امروز اگر نبود اقلاً تفاوت چندانی نداشت، پس چگونه آن مضایق تحمل شد و کسی دم بر نیاورد و امروز که درگیر تحریم و فشار اقتصادی هستیم و در آستانهٔ درگیری نظامی، چرا خیابان های کشور زیر گام های معترضین به لرزه درآمده است؟ پاسخ روشن است: معنویت و صبر مردم برآمده از وحدت کلمه و اعتماد به دولت و حاکمیت بود که اکنون به باد فنا رفته است. آنروز مردم خود را مکلف می دیدند و روی به آخرت داشتند و دنیا را از آن سو می دیدند و امروز حق مدارند و آخرت را هم در همین دنیا می طلبند. امروز هم می توان حماسهٔ سوم خرداد را بازآفرید. با مردم باید گفتگو کرد و به آنها حقیقت گفت و همهٔ حقیقت را گفت و جز حقیقت نگفت. مردم را با همهٔ گوناگونی باید از خود دانست، چه آن که شهیدی بر دوش و ایمانی در دل دارد و چه آن که در حسرت خاطره ای هنرمند در گذشته را ارج می نهد. خط کشی و مرزبندی تبعیض آمیز میان مردم را باید متوقف کرد؛ هرکس مالیات می دهد ذیحق است. تعیین خطوط قرمز من درآوردی که بدعت در دین و نکوهیده است از کجا آب می خورد؟ فراموش کرده اند امام راحل به فقیه زمان و مکان ناشناس فرمود که اگر بنا بر نظر شما باشد همه باید برویم در غار زندگی کنیم! ادله له و علیه کیفیت حجاب و اجباری بودن یا نبودن آن بسیار است چرا دست در خزانهٔ دفاع مقدس برده میراث شهدا را به ثمن بخس خرج می کنید؟ اگر جنگی نمی بود با این همه شهید، دلیلی نداشتید؟ لابد است که دارید، پس همان را اقامه کنید. این کار چیزی نیست بجز تفرقه افکنی میان صفوف متحد مردم در زمانی که همان مربع شوم با استفاده از ابزارهای رسانه ای و بوق های تبلیغاتی به طور دائم در پی القاء این مطلب اند که مردم دولت و نظام را نمی خواهند و حاکمیت مرتباً حقوق مسلم مردم را پایمال می کند. باید بستری فراهم کرد تا همه در میدان حاضر باشند و مؤثر. وحدت واقعی یعنی همین. دقت کنید که مردم یعنی کلیهٔ مالیات دهندگان اعم از معتکفین در مساجد و مأمومین جمعه و جماعت و شرکت کنندگان در کنسرت ها و مشتاقان حضور در سالن های ورزشی، یعنی مردم از هر دین و مذهب و از هر قومیت که در این زمان در این گوشه از عالم زندگی می کنند و دلشان برای این مرز و بوم و تمدن و فرهنگش می تپد. قیم مآبانه با مردم حرف نزنید؛ این ها همان مردمی هستند که از نظر امام : ” هروقت همراه شما هستند دیگر آسیبی در کار نیست……. آن روزی که شما احساس کردید می خواهید به ملت فشار بیاورید، بدانید که دیکتاتور دارید می شوید “. از مردم تبعیت آگاهانه بخواهید نه کورکورانه؛ آداب گفتگو چنین نیست. این همه در مذمت سند ۲۰۳۰ حرف زدید حال آنکه مردم فرق آنرا با برنامه خبری ۲۰:۳۰ نمی دانند. احترام مخاطب را باید حفظ کرد و حق او را برای دانستن ارج نهاد.
مسعود راستی
مسئول حوزه اهواز حزب ندای ایرانیان

داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب

ثبت نظر

نام:

رایانامه:

متن:

css.php